திராவிட மாடல் vs தேசிய வியூகம்: தமிழக அரசியலில் வீசும் மாற்றத்தின் காற்று!

இந்திய அரசியலின் திசையைத் தீர்மானிக்கும் சக்தியாகத் திகழும் மாநிலங்களில் மகாராஷ்டிராவிற்கு அடுத்தபடியாக தற்போது ஒட்டுமொத்த தேசத்தின் பார்வையும் தமிழகத்தின் பக்கம் திரும்பியுள்ளது. மும்பை மாநகராட்சித் தேர்தல் முடிவுகள் கொடுத்த அதிர்வலைகள் இன்னும் அடங்குவதற்குள், மேற்கு வங்கத்தில் மம்தா பானர்ஜியின் தடுமாற்றமும், தமிழகத்தில் திமுக அரசு சந்தித்து வரும் சட்டம்-ஒழுங்கு விமர்சனங்களும் இந்திய அரசியலில் ஒரு புதிய கருத்தியல் போரைத் தொடங்கியுள்ளன.

மும்பை கொடுத்த பாடம்: பிம்பங்கள் சிதறுகின்றன

மகாராஷ்டிர அரசியலில் ‘தாக்கரே’ என்ற பெயருக்கிருந்த பிம்பம் மெல்லச் சரிந்து வருவதை அண்மைய தேர்தல் முடிவுகள் காட்டுகின்றன. பால்தாக்கரே என்ற ஆளுமை ஒரு நாளைக்கு 10 மணி நேரம் மக்களோடும் தொண்டர்களோடும் நேரடித் தொடர்பில் இருந்தவர். ஆனால், உத்தவ் தாக்கரே தனது சொந்த எம்.எல்.ஏ-க்களையே சந்திக்க மறுத்ததன் விளைவு, இன்று சிவசேனா உடைந்து சிதறியுள்ளது. மறுபுறம், 24 மணிநேர உழைப்பைத் தாரக மந்திரமாகக் கொண்ட பாஜக, 25 இடங்களிலிருந்து 90 இடங்களுக்குத் தாவியிருப்பது தற்செயலானதல்ல. இது ஊடகங்கள் கட்டமைக்கும் ‘பொய்ப் பிம்பங்களை’த் தாண்டி, அடிமட்டத் தொண்டர்களின் உழைப்பிற்கு கிடைத்த வெற்றியாகவே பார்க்கப்படுகிறது.

மேற்கு வங்கத்தின் ‘ஏவுகணை’ அரசியல்

மறுபுறம் மேற்கு வங்கத்தில் மம்தா பானர்ஜி கடும் விரக்தியில் இருப்பது வெளிப்படையாகத் தெரிகிறது. அரவிந்த் கெஜ்ரிவால் மற்றும் ஹேமந்த் சோரன் பாணியில் மத்திய ஏஜென்சிகளுடன் மோதுவது அவருக்குப் பலன் தருவதாகத் தெரியவில்லை. குறிப்பாக, சிறுபான்மையினரைத் திருப்திப்படுத்தும் நோக்கில் அவர் எடுக்கும் முடிவுகள், ஓவைசி போன்ற தலைவர்களின் வருகையால் சிதைந்து வருகின்றன. மகாராஷ்டிராவைப் போலவே, வங்காளத்திலும் போலி மதச்சார்பற்ற கட்சிகளைத் தவிர்த்துவிட்டு, சிறுபான்மையினர் தங்களுக்கு ஒரு தனித்துவமான தலைமையை நாடி ஓவைசி பக்கம் திரும்புவது, மம்தாவின் வாக்கு வங்கியைப் பிளக்கும் ஏவுகணையாக மாறியுள்ளது. இது மறைமுகமாக பாஜகவின் இந்து வாக்கு வங்கி ஒருங்கிணைப்பிற்கு (Hindu Consolidation) பெரும் ஊக்கத்தை அளித்துள்ளது.

தமிழகம்: “இந்துக்கள் என்றால் இளிச்சவாயர்களா?” – வெடிக்கும் குமுறல்

இந்த தேசியச் சூழல்களின் எதிரொலி தற்போது தமிழகத்திலும் பலமாக வீசத் தொடங்கியுள்ளது. குறிப்பாக, திருப்பரங்குன்றம் தீப விவகாரத்தில் சென்னை உயர்நீதிமன்றம் அளித்த தீர்ப்பு, திமுக அரசின் முகத்திரையைக் கிழித்துள்ளதாகவே ஆன்மீகவாதிகள் கருதுகின்றனர். “சட்டம்-ஒழுங்குப் பிரச்சனை ஏற்படும்” என்ற அரசின் வாதத்தை “கற்பனை பூதம்” என்று நீதிமன்றம் சாடியிருப்பது, இந்துக்களின் வழிபாட்டு உரிமைகளில் அரசு திட்டமிட்டுத் தலையிடுகிறதோ என்ற அச்சத்தை மக்கள் மத்தியில் உறுதிப்படுத்தியுள்ளது.

சிறுபான்மையினர் ஓட்டிற்காக ‘ஜால்ரா’ தட்டும் அரசியலை திமுக முன்னெடுப்பதாகக் கிளம்பியுள்ள விமர்சனங்கள், இதுவரை அமைதியாக இருந்த பெரும்பான்மை இந்துக்களிடையே ஒரு மிகப்பெரிய விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்தியுள்ளது. “சிறுபான்மையினருக்கு ஒரு நீதி, இந்துக்களுக்கு ஒரு நீதியா?” என்றும், “இந்துக்கள் என்றால் இளிச்சவாயர்களா?” என்றும் எழும் கேள்விகள் 2026 தேர்தலுக்கான கருத்தியல் அடித்தளத்தை அமைத்துக் கொடுத்துள்ளன.

சட்டம்-ஒழுங்கு சீர்குலைவும் – அமித்ஷாவின் திட்டமும்

தமிழகத்தில் தற்போது நிலவும் சட்டம்-ஒழுங்குச் சூழல் கவலைக்கிடமாக உள்ளது. போதைப்பொருள் நடமாட்டம், தொடர் படுகொலைகள் மற்றும் காவல்துறையின் செயல்பாடுகளில் ஆளுங்கட்சியின் தலையீடு ஆகியவை “திராவிட மாடல்” ஆட்சியின் நிர்வாகத் திறமைக்கு ஒரு பெரும் சவாலாக மாறியுள்ளன.

இந்தச் சூழலைச் சரியாகப் பயன்படுத்திக்கொள்ளத் துடிக்கும் மத்திய உள்துறை அமைச்சர் அமித்ஷா, தமிழகத்தில் திமுகவை அதிகாரத்தில் இருந்து இறக்குவதையே தனது முதன்மை இலக்காகக் கொண்டுள்ளார். “என்.டி.ஏ கூட்டணி ஆட்சிக்கு வருகிறதோ இல்லையோ, திமுகவை மூன்றாவது இடத்திற்குத் தள்ள வேண்டும்” என்ற அவரது அதிரடித் திட்டம், தமிழக அரசியல் களத்தில் புயலைக் கிளப்பியுள்ளது. இதற்காக தவெக போன்ற புதிய சக்திகள் அல்லது அதிமுகவின் வாக்கு வங்கிகள் எவ்விதம் பயன்படப்போகின்றன என்பது மில்லியன் டாலர் கேள்வியாக உள்ளது.

முடிவுரை: மாற்றத்திற்கான ஆரம்பம்?

மத்திய அரசின் நலத்திட்டங்கள் மக்கள் மத்தியில் ஏற்படுத்தியுள்ள நம்பிக்கை ஒருபுறம் இருக்க, தமிழகத்தில் நிலவும் நிர்வாகக் குளறுபடிகள் மற்றும் ஒருசார்பு அரசியல் போக்கு ஆகியவை மக்களைச் சிந்திக்கத் தூண்டியுள்ளன. வோட் வங்கி அரசியலுக்காகப் பெரும்பான்மை மக்களின் உணர்வுகளைப் புண்படுத்துவது நீண்ட காலத்திற்குப் பலன் தராது என்பதை மகாராஷ்டிராவும், மேற்கு வங்கமும் உணர்த்தியுள்ளன.

தமிழகத்திலும் இந்த விழிப்புணர்வு அலையாக மாறத் தொடங்கியுள்ள நிலையில், 2026 சட்டமன்றத் தேர்தல் என்பது வெறும் ஆட்சி மாற்றத்திற்கான தேர்தலாக இருக்காது; அது தமிழகத்தின் கலாச்சார மற்றும் சமூக அடையாளங்களை மீட்டெடுப்பதற்கான ஒரு தேர்தலாகவே அமையும் என்பதில் ஐயமில்லை.